Rozporządzenie w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 18 września 2008 r.

w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych2)

    Na podstawie art. 10 pkt 1-4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Postanowienia ogólne

    § 1. Rozporządzenie określa:

1) dopuszczalne cele stosowania w żywności substancji dodatkowych;

2) funkcje technologiczne substancji dodatkowych;

3) wykaz substancji dodatkowych (dozwolonych substancji dodatkowych), które mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane w żywności zgodnie z ich funkcjami technologicznymi, oraz szczegółowe warunki ich stosowania, w tym rodzaj środków spożywczych, do których mogą być stosowane, oraz dopuszczalne maksymalne poziomy;

4) szczegółowe wymagania w zakresie oznakowania substancji dodatkowych przeznaczonych i nieprzeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego.

     § 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do substancji pomagających w przetwarzaniu, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 37 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zwanej - dalej "ustawą".

    § 3. Dozwolonymi substancjami dodatkowymi nie są następujące składniki żywności:

1) substancje stosowane do wód przeznaczonych do spożycia przez ludzi, określonych w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, butelkowanych naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód stołowych;

2) pektyna płynna, czyli produkty zawierające pektynę i pochodzące z wysuszonego miąższu jabłek, wysuszonych wytłoków z jabłek lub skórek owoców cytrusowych albo ich mieszaniny, otrzymane przez działanie rozcieńczonym kwasem, po którym następuje częściowa neutralizacja solami sodową lub potasową;

3) baza gumy do żucia;

4) białe lub żółte dekstryny, prażona lub dekstrynizowana skrobia, skrobia modyfikowana działaniem kwasów lub zasad, skrobia bielona, fizycznie modyfikowana skrobia i skrobia traktowana enzymami amylolitycznymi;

5) chlorek amonu;

6) plazma krwi, żelatyna spożywcza, hydrolizaty białkowe i ich sole, białka mleka i gluten;

7) niespełniające funkcji substancji dodatkowych aminokwasy i ich sole, z wyjątkiem kwasu glutaminowego, glicyny, cysteiny i cystyny oraz ich soli;

8) kazeina i kazeiniany;

9) inulina.

    § 4. W produkcji jednego środka spożywczego dopuszczalne jest stosowanie mieszaniny dozwolonych substancji dodatkowych, z zastrzeżeniem § 5.

    § 5. 1. Dozwolone substancje dodatkowe stosuje się zgodnie z ich funkcjami technologicznymi, w dawkach lub poziomach oraz na warunkach określonych w załącznikach nr 1-5 do rozporządzenia.

    2. Aby przyporządkować daną substancję dodatkową do jednej z funkcji technologicznych określonych w tabeli 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia, należy wziąć pod uwagę główną funkcję technologiczną, jaką ta substancja pełni w środku spożywczym. Jednakże przyporządkowanie substancji dodatkowej do jednej funkcji technologicznej nie wyklucza możliwości pełnienia przez daną substancję innych funkcji technologicznych.

    § 6. 1. Maksymalne dopuszczalne poziomy dozwolonych substancji dodatkowych, określone w załącznikach nr 2, 3 i 5 do rozporządzenia, mają zastosowanie do gotowych do spożycia środków spożywczych, przygotowanych według instrukcji producenta.

    2. Maksymalne dopuszczalne poziomy dozwolonych substancji dodatkowych, określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia, mają zastosowanie do środków spożywczych wprowadzanych do obrotu, chyba że przepisy tego załącznika do rozporządzenia stanowią inaczej.

    § 7. 1. Dozwolone substancje dodatkowe stosowane w żywności określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

    2. Funkcje technologiczne dozwolonych substancji dodatkowych określa tabela 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia.

    3. Wykaz dozwolonych substancji dodatkowych określa tabela 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia.

    § 8. 1. Dozwolone substancje dodatkowe, dla których nie zostały ustalone maksymalne dozwolone poziomy, stosuje się w dawce najniższej, niezbędnej do osiągnięcia zamierzonego celu technologicznego, zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną.

    2. Jeżeli dla dozwolonej substancji dodatkowej nie zostały ustalone maksymalne dozwolone poziomy, w rozporządzeniu oznacza się to znakiem "-" lub określeniem "quantum satis".

Rozdział 2

Substancje słodzące

    § 9. Substancje słodzące są substancjami dodatkowymi stosowanymi w żywności:

1) w celu nadania słodkiego smaku środkom spożywczym;

2) jako słodziki stołowe.

Zaloguj się